Bazylika di San Lorenzo Maggiore

Bazylika św. Wawrzyńca

Wzmianki historyczne

Pierwsza konstrukcja bazyliki San Lorenzo  datuje się na IV wiek naszej ery. W XII wieku została poddana romańskim transformacjom a następnie zrekonstruowana przez Martino Bassi, po zburzeniu kopuły w 1573 roku. Front bazyliki został zmodyfikowany w 1894 roku.

Znaczenie artystyczne

Bazylika jest najważniejszym świadectwem sztuki paleochrześcijańkiej w Mediolanie. Rekonstrukcja Bassi’ego oczywiście nadała jej charakter późno szesnastowieczny, ale głównie chodzi o reinterpretacje tematu paleochrześcijańskiego bazyliki na planie centralnym. Solenne wnętrze kościoła otwiera się na prawa stronę w przedsionku, który prowadzi do kaplicy S.Aquilino, utworzonej w IV wieku jako mauzoleum cesarskie, w której zachowane są antyczne mozaiki.

Naprzeciwko fasady znajduje się 16 kolumn z czasów cesarskich. Prawdopodobnie stanowiły część jakiejś świątyni (bądź konstrukcji termalnej), w IV zostały zrekonstruowane przed bazylika, formując czteroboczną ramę.

Ciekawostki

Kamień, z którego została wybudowana bazylika, nie jest niczym innym jak resztkami rzymskiego amfiteatru, którego ślady pozostały na obecnej via Conca del Naviglio. Został on wyburzony przez samych mediolańczyków, gdyż pozostając poza murami miasta mógłby być potencjalną fortecą dla nieprzyjaciół oblężających miasto.

Video „Le Colonne di San Lorenzo” (ITA)
Znajdź na mapie

Basilica di San Lorenzo Maggiore

Godziny otwarcia

Poniedziałek – sobota

  • od 8.00 do 18.30

Niedziela

  • od 9 do 19

Pin It on Pinterest

Share This